آریسان

سیستم حمل و نقل و باربری شهری همواره نیازمند خودروهای ارزان، با قطعات در دسترس و هزینه‌های نگهداری پایین بوده و از این رو محصولاتی حتی بی‌کیفیت با حداقل آپشن‌های رفاهی و ایمنی، موفق شده‌اند با رعایت این نکات، به فروش مناسبی در کشورمان دست یابند. دقیقاً به همین دلیل است که وانت‌های از رده خارجی همچون باردو، زامیاد، پراید 151 و همین آریسان در سالهای طولانی مورد استقبال گسترده مشتریان قرار گرفته‌اند و در برابر مدل‌های با کیفیت‌تر و ایمن‌تر نظیر تندر وانت، از بازار فروش بهتری برخوردار بوده‌اند. البته در این بین سازمان‌های نظارتی وظیفه دارند با بالا بردن سطح استاندارهای لازم، کیفیت و از آن مهم‌تر ایمنی این قبیل ماشین‌ها را بهبود بخشند، اما متاسفانه گرانی قیمت ارز (در کنار سو مدیریت) باعث شده که تحقق این امر، بدون بالا رفتن محسوس قیمت نهایی میسر نشود و گران شدن یک خودرو باربری هم می‌تواند به معنی شکست در فروش باشد. به هر حال در میان وانت‌های موجود در بازار، آریسان یکی از ارزان‌ترین گزینه‌ها محسوب می‌شود. خودرویی که به عنوان نسخه ارتقاء یافته باردو به بازار معرفی شد تا با طراحی زیباتر و کارآیی بهتر، نیاز بسیاری از اقشار جامعه را تامین نماید اما از همان ابتدا بدلیل ضعف در ساختار دوتکه بدنه و دونیم شدن اتومبیل (درهنگام بار زدن بیش از حد مجاز) دچار بدنامی گشت و این کله ننگ حتی پس از فراخوان و تقویت شاسی مدل‌های بعدی بر پیشانی‌ این محصول باقی ماند. در هر صورت وانت آریسان با تمامی حرف‌هایی که پشت سرش هست، ویژگی‌های مثبت بسیاری هم دارد که به کمک آنها توانسته نظر مشتریان زیادی را به خود جلب می‌نماید، بخصوص که در این بخش از بازار رقیب چندانی برای وانت ایران‌خودرو وجود ندارد و مردم به نوعی مجبورند با نقطه ضعف‌های آریسان کنار بیایند و روی نقاط قوتش تمرکز کنند.

داخل آریسان

فضای داخلی وانت آریسان در قیاس با باردو پیشرفت محسوسی را از هر جهت تجربه نموده و حالا با داشبوردی مشابه با مدل‌های جدید 405 و رودری‌های نسخه‌های قدیمی‌تر پژو روبرو هستیم. صندلی‌ها نیز حس راحتی بیشتری دارند و ارتقاء سطح امکانات رفاهی و ایمنی، حس بهتری به راننده و سرنشین کناری منتقل می‌نماید. البته محل قرارگیری لاستیک زاپاس در قسمت پشت صندلی شاگرد باعث شده که ارگونومی این بخش مقداری خدشه‌دار شود اما با این حال فضای کلی کابین آریسان در قیاس با باردو و پراید 151 جادارتر و راحت‌تر است و راننده را دیرتر خسته می‌کند. البته کیفیت متریال مورد استفاده بسیار پایین است اما این مورد هم با در نظر گرفتن سایر رقبای قیمتی قابل چشم‌پوشی خواهد بود. از لحاظ دید پیرامونی هم به غیر از محدودیت‌های عادی یک وانت در پشت سر، مشکل خاص دیگری دیده ‌نمی‌شود و ارگونومی کلی فضا نسبتاً قابل قبول به نظر می‌رسد.

طراحی آریسان

دماغه آریسان شباهت بسیاری با پژو پارس دارد و از این رو در قیاس با سایر وانت‌های ارزان‌قیمت بازار جذاب‌تر به نظر می‌رسد. البته در بخش کناری و انتهایی شاهد حداقل خلاقیت و نوآوری هستیم و خطوط ساده بدنه هیجان خاصی به بیننده منتقل نمی‌کنند، اما برای برای یک خودرو کار، این موارد اهمیت چندانی نخواهند داشت، بخصوص که زیباسازی قسمت حمل بار یک وانت ممکن است به قیمت کاهش کارآیی ماشین منتهی شود و از این رو باید بیشتر وانت‌ها (آن هم از نوع اقتصادی) را با طراحی دماغه‌شان قضاوت کنیم که در این صورت آریسان با این چراغها و کاپوت کشیده قطعاً نمره قبولی را دریافت خواهد نمود.

وانت آریسان

از دیگر نکات مثبت بدنه نماینده ایران‌خودرو می‌توان به تناسب اندام نسبتاً مناسب ماشین اشاره نمود؛ در واقع برخلاف پراید 151، پیکر آریسان از پتانسیل ظاهری خوبی برای پیکاپ شدن برخوردار بوده و اینطور نیست که احساس شود این ماشین را به زور تبدیل به وانت کرده‌اند! البته جاداشت که سپرهای ماشین هم رنگ‌آمیزی میشدند تا ظاهر آریسان اندکی زیباتر گردد اما این مدل فاقد رنگ هم از یک نظر برای استفاده‌های کاری “که در آن احتمال برخورد و مخدوش شدن زیاد است”، گزینه کم‌دردسرتری به نظر می‌رسد.

مشخصات آریسان

زیر کاپوت وانت آریسان یک پیشرانه دوگانه (پايه گازسوز) با 1.7 لیتر حجم و 8 سوپاپ بنام OHVG II قرار گرفته که قادر است روی حالت بنزینی 86 اسب بخار قدرت (در دور 5250) و شرایط گازسوز 73 اسب بخار تولید نماید. خوب این اعداد و ارقام برای وزن 1240 کیلوگرمی ماشین که قرار است 600 کیلوگرم بار و دو سرنشین (جمعاً 750 کیلوگرم) را نیز حمل نماید، چندان امیدوارکننده به نظر نمی‌رسند اما با این حال گشتاور حدود 140 نيوتن‌متر (شرایط گازسوز 128 نيوتن متر) که از دور موتور مناسب 3000 زیر پدال گاز احساس می‌شود تا حدودی راضی‌کننده است. این موتور از طریق یک گیربکس 5 سرعته دستی با ضرائب نسبتاً سنگین، نیرو را به چرخ‌های عقبی منتقل میکند تا آریسان در مجموع برای ترددهای معمول و حمل بارهای استاندارد کارآمد ظاهر شود. البته مصرف سوخت ترکیبی اعلامی 9 لیتر در هر صد کیلومتر که در عمل به بالاتر از عدد 10 خواهد رسید چندان جالب نیست اما دوگانه‌سوز بودن ماشین روی این نقطه ضعف سرپوش گذاشته است.

وانت آریسان

از دیگر مشکلات پیشرانه قدیمی آریسان می‌توان به تولید صدا و لرزش زیاد در دورهای بالا اشاره نمود که ترکیب این قضیه با گیربکس نسبتاً سفت اتومبیل باعث شده سواری با ماشین چندان لذت‌بخش نباشد، هرچند نباید از یاد برد که آریسان برای کار ساخته شده و همین که در قیاس با پیکان‌وانت از گزینه‌هایی مثل فرمان هیدرولیک و کولر بهره‌مند شده جای امیدواری دارد. متاسفانه آریسان از نظر کیفیت فنی شرایط چندان خوبی ندارد اما دسترسی آسان به قطعات یدکی ارزان‌قیمت باعث شده که هزینه نگهداری این محصول در مجموع قابل قبول ارزیابی شود. ترمزهای ماشین هم در جلو از نوع دیسکی و عقب کاسه‌ای هستند و تعلیق فنرشمش عقب وظیفه تحمل وزن بار را بر عهده گرفته است. این مدل سیستم تعلیق برای حمل بار گزینه مناسبی به حساب می‌آید اما در هنگام سواری عادی (بدون بار) تکان‌های بیشتری به بدنه منتقل می‌کند.

رقبا آریسان در بازار

با توجه به قیمت گران‌تر وانت‌های زامیاد، کارا و تندر، می‌توان از آریسان به عنوان یکی از در دسترس‌ترین گزینه‌ها یاد نمود که با کمترین قیمت، فضای بار مناسب و امکانات نسبتاً خوبی در اختیارتان قرار می‌دهد و همزمان با هزینه نگهداری و کیفیت سواری قابل قبول به شما خدمات‌رسانی خواهد نمود. البته در این بین پراید 151 کم استهلاک و کم‌مصرف هم وجود دارد که حتی از آریسان هم ارزان‌تر است و با توجه به ابعاد بدنه‌اش قدرت مانور بسیار خوبی در مکان‌های شلوغ از خود نشان می‌دهد اما بدلیل سایز کوچک محفظه بار و ساختار دیفرانسیل‌جلو، کاربرد متفاوتی دارد، ضمن اینکه برای افراد بلندقد، کابین آریسان جادارتر و راحت‌تر است.

امکانات و تجهیزات آریسان

وانت آریسان از امکانات رفاهی و ایمنی اعجاب‌انگیزی برخوردار نیست اما با داشتن گزینه‌هایی نظیر: ترمزهای مجهز به ABS و EBD، کیسه هوا برای راننده و سرنشین کناری، فرمان هیدرولیک، سیستم تهویه مطبوع (دستی)، مه‌شکن عقب، قفل مرکزی با ریموت، رادیو پخش، شیشه‌بالابرهای برقی، سیستم ضد سرقت ایموبلایزر و فرمان تلسکوپی، شرایط به مراتب بهتری در قیاس با باردو در اختیار سرنشینان قرار میدهد.