از حوالی سال ۲۰۱۵ رنو مسیر تازهای را در طراحی محصولات خود آغاز کرد؛ مسیری که آغازگر آن خودروهایی همچون تالیسمان و کلئوس جدید بودند. این زبان طراحی نوین، با امضای چراغهای کشیده و خطوط منحنی در قسمت پایینی، بهسرعت جای خود را در دل بازار باز کرد و تبدیل به هویت تازهای برای رنو شد. استقبال گسترده از این سبک طراحی بهحدی بود که اکنون، نزدیک به یک دهه پس از معرفی آن، رنو همچنان بر همان مسیر گام برمیدارد. گویی همانند خودروسازان داخلی، دلیلی برای تغییر مشاهده نمیکند. رنو آرکانا نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ با همان زبان طراحی آشنا، چراغهایی کشیده و خطوطی نرم و سیال که بهخوبی اصالت جدید رنو را به نمایش میگذارد.
نمای سه رخ عقب رنو آرکانارنو آرکانا یا رنو سامسونگ XM3 در بازار جهانی با دو قوای فنی متفاوت عرضه میشود. نوع اول یک قوای محرکه هیبریدی است که به همراه پیشرانه 1.3 لیتری توربوشارژ میتواند 160 اسب بخار قدرت و 270 نیوتن متر گشتاور را تولید کند. با این وجود، نسخهای که وارد بازار ایران شده است، از یک پیشرانه 1.6 لیتری چهار سیلندر با تنفس طبیعی بهره میبرد که توان تولیدی به مراتب کمتری نسبت به نسخه هیبریدی دارد، اما به همان نسبت، حساسیت کمتری نیز نسبت به کیفیت سوخت از خود نشان میدهد.
بررسی رنو آرکانا
شاید تا همین چند سال گذشته، برند رنو سامسونگ در بازار ایران چندان شناخته شده نبود. همانطور که از نام این برند مشخص است، رنو سامسونگ همان جوینت ونچر و حاصل همکاری مشترک خودروساز فرانسوی رنو با شرکت کرهای سامسونگ محسوب میشود. شرکت سروش دیزل مبنا برای اولین بار در نمایشگاه شهرآفتاب 1401 بود که از دو محصول XM3 و QM6 با همان برند رنو سامسونگ رونمایی کرد. اما اکنون با آغاز فروش محصول XM3 با نام رنو آرکانا در بازار ایران، مشخص شد که این شرکت در نظر دارد تا ماشین رنو آرکانا 2024 را با همان لوگوی شرکت رنو عرضه کند. آرکانا برای اولین بار در سال 2019 معرفی شد و در بازارهای مختلف با نامهای XM3 و رنو کانکوئست (Conquest) نیز به فروش میرسد. این اولین باری است که خودروساز فرانسوی، یک کراساوور کوپه را با قیمتی اقتصادی عرضه میکند که طراحی آن، شباهت بسیاری به محصولات لوکسی همچون بامو X4 و دیگر کراساوورهای کوپه بازار دارد. بنابراین با توجه به سابقه خوب رنو در بازار ایران، کار برای کراساوورهای کوپه چینی بازار همچون دیگنیتی پرستیژ، بسیار سخت خواهد بود.
داخل رنو آرکانا
با توجه به اینکه رنو آرکانا در بازار جهانی، یک خودروی اقتصادی به شمار میرود، بنابراین نمیتوان از آن انتظار متریال و طراحی عجیبوغریب در داخل کابین داشت. نمای داخل رنو آرکانا نیز همانند بخش بیرونی، شباهت بسیاری به طراحی کابین کلئوس و تالیسمان دارد. الگوی نمایشگر عمودی به همراه دریچههای تهویه در دو طرف نمایشگر کابین رنو آرکانا، بدون شک شما را یاد محصولات پیشین میاندازد. اهرم تعویض دنده مکانیکی هم در کنسول میانی جلب توجه میکند که در نوع خود، عجیب است. چرا که امروزه، اغلب خودروهای دنده اتوماتیک با اهرم تعویض دنده الکترونیکی روانه بازار میشوند که ابعاد کوچکتری دارند و چهره جذابتری به کنسول مرکزی میبخشند.
نمای داخل رنو آرکانامتریال استفاده شده در داخل رنو سامسونگ XM3 غالباً از پلاستیک خشک بوده و حس استفاده از خودروی اقتصادی را به صورت کامل به سرنشینان منتقل میکند. علاوهبر این ابعاد رنو آرکانا به ترتیب برابر با 4568 میلیمتر طول، 1820 میلیمتر عرض و 1576 میلیمتر ارتفاع است. همچنین با توجه به فاصله محوری 2720 میلیمتری رنو آرکانا، میتوان از فضای پای مناسب سرنشینان عقب، اطمینان خاطر داشت که در سفرهای طولانی، موجب خستگی و آزار آنها نشود.
طراحی رنو آرکانا
همانطور که اشاره شد در قسمت ظاهری رنو آرکانا، تفاوتهای چندانی نسبت به محصولات دیگر رنو در بازار ایران مشاهده نمیشود. فرم طراحی چراغها هم در قسمت جلو و هم در قسمت عقب، همانند رنو کلئوس جدید و تالیسمان است. البته خطوط طراحی آرکانا نسبت به محصولات نامبرده، تا حدی کشیدهتر در نظر گرفته شده و همین موضوع باعث میشود تا قسمت جلو رنو سامسونگ XM3 تهاجمیتر از محصولات قبلی رنو به نظر برسد. گریل جلو نیز ابعاد کوچکتری دارد و لوگوی رنو با اندازهای نسبتاً بزرگ در قسمت مرکزی جلوپنجره، خودنمایی میکند.
نمای عقب رنو آرکانادر نمای جانبی، فرم کوپه رنو آرکانا به وضوح قابل مشاهده است که بدون شک، یکی از زیباترین نماها در کراساوورهای کوپه به شمار میرود. رینگهای 17 اینچی آلیاژی و کرومکاریهای قسمت گلگیر جلو و زیر دربها نیز سعی میکند تا حد بسیاری به زیباسازی نمای جانبی رنو آرکانا کمک کند. در نهایت چراغهای کشیده نمای عقب و باز هم لوگوی بزرگ رنو در قسمت وسط درب صندوق، امضای طراحی محصولات رنو را روی آرکانا تکمیل میکند.
مشخصات رنو آرکانا
نسخهای از رنو آرکانا که توسط سروش موتور در بازار ایران عرضه میشود به موتور تنفس طبیعی مجهز شده است. موتور رنو آرکانا یک پیشرانه چهار سیلندر 16 سوپاپ خطی با تنفس طبیعی و حجم 1.6 لیتری است که میتواند حداکثر 121 اسب بخار قدرت و 155 نیوتن متر گشتاور تولید کند. قدرت و گشتاور تولیدی پیشرانه به کمک گیربکس اتوماتیک CVT با هفت دنده مصنوعی به چرخهای جلو منتقل میشود. ترکیب این قوای فنی میتواند شتاب رنو آرکانا از سرعت صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت را به کمتر از 11 ثانیه برساند که با توجه به وزن خالص 1440 کیلوگرمی و موتور تنفس طبیعی، رکورد قابل قبولی به نظر میرسد.
عکس موتور رنو آرکانابه گفته سروش موتور، حداکثر سرعت رنو سامسونگ XM3 به 180 کیلومتر در ساعت میرسد. همچنین مصرف سوخت رنو آرکانا نیز به صورت ترکیبی حدود هفت لیتر در هر 100 کیلومتر است که با توجه به موتور تنفس طبیعی 1.6 لیتری، دور از انتظار نیست. بنابراین میتوان دید که مشخصات فنی رنو آرکانا، چندان هیجانانگیز به نظر نمیرسد، اما این نکته را نباید فراموش کرد که این کراساوور کوپه، یک خودرو اقتصادی در بازار جهانی به شمار میرود. در نتیجه به جای انتظار بیجا در بخش شتاب و قدرت، باید به استهلاک کمتر این پیشرانه نسبت به موتورهای توربوشارژ و پاشش مستقیم توجه داشت. البته استفاده از گیربکس CVT میتواند تا حد بسیاری، استهلاک پایین پیشرانه را زیر سوال ببرد، اما به صورت کلی، رنو آرکانا یک کراساوور خانوادگی با دوام اروپایی است.
ابعاد رنو سامسونگ XM3 برای علاقمندان به این ماشین، در جدول زیر قابل مشاهده است:
| نوع بدنه | کراساوور کوپه |
| حجم پیشرانه | 1598 سیسی |
| حداکثر گشتاور | 155 نیوتن متر |
| حجم صندوق عقب | 513 لیتر |
| طول | 4568 میلیمتر |
| عرض | 1820 میلیمتر |
| ارتفاع | 1576 میلیمتر |
| فاصله محوری | 2720 میلیمتر |
| تعداد سرنشین | 5 نفر |
| حجم باک | 50 لیتر |
رقبا رنو آرکانا در بازار
هرچند رنو آرکانا در بازار جهانی به عنوان یک خودرو اقتصادی به شمار میرود، اما در بازار ایران به هیچ وجه، قیمت پایینی ندارد. در رنج قیمتی بالای سه میلیارد تومان، انبوهی از کراساوورهای چینی و غیرچینی حضور دارند که میتوانند شرایط را برای رنو سامسونگ XM3 سختتر کنند. در میان کراساوورهای غیرچینی بازار شاید بتوان هوندا وزل را سرسختترین رقیب رنو آرکانا دانست. البته سوزوکی جیمنی پنج درب نیز در این رنج قیمتی قرار دارد که با توجه به کاربری متفاوتتر (آفرودی) نمیتواند گزینه مناسبی برای رقابت با رنو آرکانا باشد. همچنین سوزوکی فرانکس نیز جزو کراساوورهای غیرچینی بازار محسوب میشود که از لحاظ قیمتی در همان محدوده سه میلیارد و 200 میلیون تومان قرار دارد، اما امکانات به مراتب کمتری نسبت به آرکانا ارائه میکند. علاوهبر خودروهای گفته شده، کراساوورهای صفر کیلومتر چینی همچون هاوال H6 و اکستریم TXL نیز در بازار ایران حضور دارند که از مشخصات فنی بسیار خوبی بهره میبرند و میتوانند رقبای سرسختی برای آرکانا فرانسوی باشند.
برخی از رقبای ماشین آرکانا در جدول زیر آورده شدهاند و میتوانید مشخصات این خودروها را با یکدیگر مقایسه کنید:
| نام ماشین | کلاس بدنه | حجم موتور | تعداد سیلندر | حداکثر توان | حداکثر سرعت | مصرف سوخت | تنفس موتور |
| رنو آرکانا | کراساوور کوپه | 1598 cc | 4 سیلندر | 121 اسب بخار | 180 km/h | 7 liter/100km | تنفس طبیعی |
| هوندا وزل | کراساوور | 1498 cc | 4 سیلندر | 124 اسب بخار | 180 km/h | 6.3 liter/100km | تنفس طبیعی |
| سوزوکی جیمنی | کراساوور | 1500 cc | 4 سیلندر | 101 اسب بخار | 104 km/h | 6.8 liter/100km | تنفس طبیعی |
| دیگنیتی پرستیژ | کراساوور کوپه | 1967 cc | 4 سیلندر | 228 اسب بخار | 180 km/h | 8.3 liter/100km | توربوشارژ |
| هاوال H6 | کراساوور | 1499 cc | 4 سیلندر | 174 اسب بخار | 180 km/h | 5.2 liter/100km | هیبریدی |
| اکستریم TXL | کراساوور | 1998 cc | 4 سیلندر | 261 اسب بخار | 200 km/h | 8 liter/100km | توربوشارژ |
بدون شک میتوان هوندا وزل را چه از لحاظ قیمتی و چه از لحاظ کیفی، رقیب مستقیم رنو آرکانا در بازار ایران دانست. در بخش فنی، هوندا وزل از یک پیشرانه 1.5 لیتری تنفس طبیعی بهره میبرد که قدرت و گشتاوری نزدیک به موتور آرکانا تولید و با کمک گیربکس اتوماتیک CVT قدرت تولیدی پیشرانه را به چرخهای جلو منتقل میکند. هوندا وزل به لطف حجم پایینتر پیشرانه و حدود 100 کیلوگرم وزن کمتر، مصرف سوخت ترکیبی خود را به 6.3 لیتر در هر 100 کیلومتر رسانده که به نسبت رنو آرکانا، مصرف پایینتری دارد. در مقابل رنو آرکانا در بخش آپشنها به کروز کنترل تطبیقی، دوربین 360 درجه و رادارهای جانبی و خطی مجهز شده است، اما هوندا وزل نیز تلاش میکند با امکاناتی همچون سقف شیشهای و اتوهلد، تا حدودی ضعف خود را در بخش آپشنهای رفاهی و ایمنی جبران کند. در نهایت ایمنی هر دو خودرو توسط موسسه معتبر یورو انکپ، مورد بررسی قرار گرفته و هوندا وزل با اخذ چهار ستاره ایمنی از پنج ستاره، در رده پایینتری نسبت به ماشین آرکانا قرار میگیرد. در نتیجه با توجه به اختلاف قیمت ناچیز این دو خودرو، شاید خرید رنو آرکانا منطقیتر به نظر برسد.
امکانات و تجهیزات رنو آرکانا
رنو آرکانا برای اولین بار در فروردین 1404 با قیمت سه میلیارد و 270 میلیون تومان آغاز شد. با توجه به این قیمت، انتظار میرود که این کراساوور فرانسوی از امکانات مناسبی نیز برخوردار باشد. از جمله آپشن های رنو آرکانا میتوان به کروز کنترل تطبیقی، رادار نقطه کور، رادار بین خطوط، دوربین 360 درجه، 6 عدد کیسه هوا (شامل کیسه هوای جلو، جانبی و پردهای)، ترمز پارک برقی، سیستم هشدار خستگی راننده، سنسور هشدار برخورد جلو، ترمز اضطراری، سیستم صوتی BOSE، شارژر بیسیم تلفن همراه، سیستم ورود بدون کلید و استارت دکمهای، گرمکن و سردکن صندلی، گرمکن فرمان، ترمز پارک برقی، نمایشگر مرکزی 9.3 اینچی و کلاستر دیجیتال هفت اینچی اشاره کرد.در نتیجه رنو آرکانا یکی از کاملترین امکانات ایمنی و رفاهی را در میان خودروهای غیرچینی بازار دارد. همچنین این خودرو توانسته در سال 2019، پنج ستاره ایمنی را از موسسه یورو انکپ اخذ کند تا به این ترتیب، خیال خریداران را از بابت ایمنی بدنه خودرو هنگام تصادفات جادهای، راحت کند.
موتور آرکانا از نوع چهار سیلندر 1.6 لیتری تنفس طبیعی است که حداکثر 121 اسب بخار قدرت و 155 نیوتن متر گشتاور تولید میکند.
ماشین آرکانا به کمک گیربکس اتوماتیک CVT با هفت دنده مصنوعی، قدرت تولیدی پیشرانه را به چرخهای جلو منتقل میکند.
خیر؛ رنو آرکانا از سقف فلزی بهره میبرد و مجهز به سانروف یا سقف پانارومیک نیست.
این خودرو دارای ابعادی معادل 4568 میلیمتر طول، 1820 میلیمتر عرض و 1576 میلیمتر ارتفاع است.
مصرف بنزین آرکانا به طور متوسط حدود هفت لیتر در هر 100 کیلومتر است.
ظرفیت صندوق عقب آرکانا به 513 لیتر میرسد.
حداکثر سرعت آرکانا در شرایط استاندارد به 180 کیلومتر بر ساعت میرسد.
ویدیو های کوتاه
دیدگاه شما چیست؟
کاربران امویام ایکس ۷۷ را کراساُوری خوشاستایل، جادار و مدرن میدانند که طراحی بهروز، کابین باکیفیتتر نسبت به نسل قبل و امکانات رفاهی خوبی دارد. با این حال، نگرانی اصلی به قیمت بالای پیشبینیشده در بازار، ضعف نسبی موتور ۱.۵ لیتری برای بدنهای با این وزن و عدم اطمینان از عملکرد آن در جادههای ایران برمیگردد. همچنین به تجربه تأخیرهای طولانی مدیران خودرو و رقابت با گزینههایی مانند ریرا اشاره شده است.
راستش رنو همیشه ماشینای جوندار و بیدردسری زده. از اون برنداییه که نه مث ژاپنیا خشکه، نه مث چینیها پُر زرق و برق بیریشه. یه تعادلی داره که آدم خیالش راحت میشه. حالا این آرکانا رو که دیدم، حس کردم دارن سعی میکنن با یه طراحی خاصتر و امروزیتر وارد بازار بشن، مخصوصاً بازارایی مثل ایران که مردمش دنبال ظاهر و آبرو هم هستن.
طراحیش برام اولش عجیب بود. چون نه کاملاً شاسیبلنده، نه سدان. ولی هر چی بیشتر نگاش میکنم، بیشتر میچسبه. فرم عقبش یه حالتی داره که آدمو یاد ماشینای کوپه میندازه. اون حالت شیبدار سقفش یه جوریه که هم شیکه، هم یه حس اسپرت بودن میده. جلوشم خیلی شارپه، چراغا کشیده، دماغه ماشین هم حس یه ماشین جدی رو میده. خلاصه تو خیابون، توجه رو جلب میکنه، مخصوصاً تو رنگای خاصتر مثل قرمز یا سورمهای.
از نظر موتوری راستش اولش نگران بودم. ۱.۳ لیتری؟ مگه وانت نیس که میخواد بکشه؟ ولی وقتی دیدم توربو داره و ۱۵۰ اسب بخار قدرت میده، یه کم خیالم راحت شد. یعنی تو شتاب گرفتن و سبقت تو جاده کم نمیاره. البته خب توربو یه چیزیه که باید درست ازش نگهداری کنی، با بنزین خوب، روغن خوب، که خب تو ایران گاهی دردسر میشه.
جعبهدندهش اتوماته و CVT نیست، این خیلی برام مهمه. چون از اون گیربکسای بیحس CVT اصلاً خوشم نمیاد. این یکی یه گیربکس دوکلاچهست، یعنی هم تعویض دنده نرمتره، هم شتاب بهتره، مخصوصاً تو رانندگی توی شهر یا وقتی میخوای بزنی تو جاده. البته دوکلاچهها اگه کیفیت ساخت نداشته باشن زود داغ میکنن، ولی چون پای رنو وسطه، فکر نمیکنم مثل ماشینای چینی باشه.
فضای داخلیش رو عکس و ویدیوها دیدم، صندلیها فرم خوبی دارن، فرمان D شکل داره که یه حس اسپرت بودن میده، نمایشگر وسطشم خوبه، نه خیلی بزرگ، نه قدیمی. یه تبلت عمودیه که بهنظرم خیلی از ماشینای دیگه بهتره طراحی شده. کابین حس مدرن بودن داره، مخصوصاً برای کسی که قبلاً ماشینای سادهتر داشته.
تو قسمت عقبش البته اون شیب سقف یه کم جا رو محدود کرده. واسه کسی که قدش بلنده، نشستن عقب شاید خیلی راحت نباشه. ولی خب این ماشین بیشتر حالت شخصیتیه، یعنی بیشتر برای خودت و یکی دو نفره، نه اینکه بخوای باهاش همش مسافرکشی کنی یا خانوادگی بری شمال با کلی بار.
از نظر سیستم تعلیق و سواری هم چیزی که خوندم، گفته بودن نرمه، به سبک اروپایی. یعنی نه مثل ماشینای امریکایی خیلی لَخت، نه خشک مث ژاپنیها. یه نرمی خاصی داره که واسه شهر خوبه، ولی تو دست اندازای ایرونی نمیدونم چهجوری باشه. اگه کمکفنرهاش استاندارد باشن، باید قابل قبول باشه.
ترمزها، سیستمهای کمکی رانندگی، کنترل پایداری، ترمز اضطراری، هشدار خروج از خط و این چیزا هم داره، که واقعاً تو رانندگی کمک میکنن، مخصوصاً برای ماهایی که دیگه چشممون اون تیزیِ ۲۰ سال پیش رو نداره. یعنی میتونه ازت تو لحظهای که حواست پرت میشه محافظت کنه.
یه چیزی که نگرانم کرده بحث قطعاتشه. چون رنو تو ایران خیلی وقتا نمایندگی درستدرمون نداشته. اگه بخواد قطعاتش گرون یا کمیاب باشه، آدم میمونه تو خرج. ولی شنیدم قراره مونتاژ بشه و خدمات بعد فروش هم راه بندازن، اگه واقعاً اینجوری باشه، میتونه تو بازار بترکونه.
از نظر قیمت، اگه بخواد همرده چینیها باشه و کیفیت رنو رو بده، میارزه. ولی اگه بخواد فقط به خاطر برند رنو قیمت نجومی بزنه، آدم میره همون فیدلیتی یا تیگو میخره که حداقل بازار دست دومش بهتره.
آرکانا رو که دیدم، اول چیزی که جذبم کرد فرم بدنهش بود. یعنی اصلاً یه قیافه داره که وسط این همه شاسیبلند تکراری بازار ایران، فرق داره. کوپهطوره، سقفش با یه شیب خاص میاد پایین، عقبش کشیدهست، چراغهاشم یه حس تکنولوژیک داره. آدمو یاد BMW X4 یا مرسدس GLC کوپه میندازه، ولی خب با یه قیمت خیلی پایینتر. یعنی اگه دنبال ماشینی باشی که تو خیابون دیده بشه، آرکانا حتماً اینکارهست.
تو کابینش که بری، همهچی دیجیتال و مینیماله. فرمون D شکل، یه مانیتور عمودی وسط، نورپردازی مخفی و متریال بهنسبت خوب. واسه یه جوون که تا دیروز پشت پراید یا نهایتاً ۲۰۷ نشسته، این یه دنیا فرق داره. حس میکنی سوار آینده شدی. مخصوصاً اگه موسیقیدوست باشی، چون سیستم صوتی و طراحی داخلش یه جور خاصی آدمو میگیره.
موتور توربوشارژش هم با اینکه کوچیکه ولی اون عدد ۱۵۰ اسب بخار و شتاب زیر ۱۰ ثانیه خیلی وسوسهکنندهست. یعنی لازم نیست موتور ۲ لیتری داشته باشی تا حس بکنی ماشین جون داره. توربو کارشو میکنه، و اون گیربکس دوکلاچه هم باعث میشه تعویض دندهها حسدار باشه. مثلاً وقتی پاتو فشار میدی رو گاز، یهجوری پاسخ میده که حس قدرت دستت میاد.
حالا اینکه تو ایران میفروشه یا نه؟ به نظرم بله، ولی نه برای همه. اونایی که دنبال ماشین ارزون و کمخرج هستن شاید نرن سمتش، چون نه قیمتش پایینه، نه خرجش حتماً کم خواهد بود. ولی یه قشر جوونتر، کسایی که براشون ظاهر، برند و خاص بودن مهمه، حتماً جذبش میشن. مخصوصاً اونایی که دیگه از ماشینای چینی خسته شدن، ولی نمیتونن سمت برندای لوکس خیلی گرون برن.
یه نکته دیگه اینکه چون اسم رنو پشتشه، واسه خیلیا اعتماد ایجاد میکنه. یعنی برعکس ماشین چینی که هنوز کلیا با شک نگاش میکنن، رنو یهجورایی امتحانشو پس داده. حالا این نسل جدیدش، اگه خدمات پسفروش درست حسابی داشته باشه و مونتاژ بیکیفیت نشه، تو بازار ایران میتونه جای خودش رو باز کنه. مخصوصاً بین جوونا که دنبال خاص بودنن و از ماشین معمولی بیزارن.
در کل، اگه شرایط اقتصادی اجازه بده، آرکانا میتونه یه گزینه عالی برای یه جوون شهری، خوشسلیقه و اهل استایل باشه. فقط باید دید قیمت نهاییش چند درمیاد. چون اگه خیلی بره بالا، همون جوونی که براش ساخته شده، شاید نتونه بخرهش.
وقتی برای اولین بار عکسای آرکانا رو دیدم، یه حس دوگانه داشتم. از یه طرف خیلی فرم اسپرت و جوانپسندی داره، از اون طرف با خودم فکر کردم که نکنه به درد خانواده نخوره. ولی وقتی بیشتر بررسی کردم دیدم با وجود اون فرم کوپهای، فضای داخلش انقدر هم محدود نیست که به درد زندگی نخوره.
صندلیهای جلو کاملاً راحت به نظر میان. طراحیشون انحنا داره، یه جور حمایت خوبی از کمر میکنن، مخصوصاً وقتی تو ترافیک طولانی هستی یا میزنی جاده. فرم صندلیها یه جوریه که هم حس لوکس بودن میده، هم کاربردی و راحتن.
صندلیهای عقبش نسبت به فرم کوپهای که داره، از چیزی که انتظار داشتم بهترن. آره، سقف یه کم پایین میاد و برای کسی که قدش بلنده ممکنه اذیتکننده باشه، ولی برای بچهها یا حتی همسر آدم تو مسیرهای روزمره، بهنظرم اوکیه. فضای پا هم نسبتاً خوبه، اونقدری هست که یه بچه بتونه راحت بشینه یا حتی خوابش ببره.
صندوق عقبش چیزی حدود ۵۰۰ لیتر فضا داره که برای منی که گاهی با خانواده میزنم بیرون، واقعاً کار راه اندازه. یعنی راحت میتونی چندتا چمدون کوچیک یا وسایل پیکنیک و خریدای هفتگی رو جا بدی. حتی اگه بچهات یه سهچرخه کوچیک داشته باشه، جا میشه.
طراحی داخل ماشین هم یه چیزیه که تو دل خانواده میشینه. نه خیلی شلوغ و گیجکنندهست، نه خیلی خشک و بیروح. اون مانیتور عمودی وسط داشبورد هم برای مسیریابی و هم برای پخش موزیک یا وصل کردن گوشی، کاملاً قابل استفادهست. راحتیش هم خوبه، لازم نیست بچهت هی بزنه زیر دکمهها، یه کم منطقی طراحی شده.
پلاستیکای داشبورد و رودریا کیفیت متوسط به بالا دارن. نه مثل ماشینای لوکس اروپایی، ولی حداقل از ماشینای داخلی و حتی بعضی چینیها بهتره. اون نورپردازی مخفی داخل کابین هم یه حس مدرن و دلنشین ایجاد میکنه که تو شب مخصوصاً حس خوبی میده، نه اونقدر پر زرق و برق که اذیت کنه.
یکی از چیزایی که تو ماشین برای خانواده مهمه، تهویه خوبه. این ماشین تهویه دوگانه داره، یعنی تو میتونی جلو یه دمایی بزاری، عقب یه دمای دیگه. اگه بچه خوابش رفته یا همسرت سرمایی باشه، اذیت نمیشن. این واقعاً یه مزیته تو رانندگیهای طولانی.
صداگیری کابینش هم طبق چیزایی که خوندم، نسبتاً خوبه. یعنی وقتی داری تو بزرگراه میری یا حتی تو خیابونای پر چالهچولهی تهران، صدای موتور یا بیرون خیلی اذیتت نمیکنه. بچه خواب باشه، میتونه بخوابه.
کلی جای لیوان و کنسول وسط خوب طراحی شده. واسه خانوادهای که مدام بطری آب و خوراکی دارن، این خیلی مهمه. حتی پشت صندلیا هم جیب داره که بچهت بتونه کتاب رنگآمیزی یا تبلتشو بذاره اونجا.
طراحی بیرونی ماشین ممکنه اولش یهکم عجیب بیاد برای کسی که دنبال یه ظاهر کلاسیکتره. ولی من خودم هر چی بیشتر نگاهش کردم، بیشتر به دلم نشست. یه جورایی باکلاسه ولی جلف نیست. نمیخواد خیلی داد بزنه “من خاصم”، ولی خاص هست.
در ضمن اینکه ماشین ارتفاع مناسبی داره، یعنی نه اونقدری بلنده که احساس کنی قایقرانی میکنی، نه اونقدری کوتاه که با هر سرعتگیر گیر کنی. برای خانوادهای که گاهی میزنن بیرون از شهر، این یه آپشن خیلی مهمه.
در کل، برای کسی که متأهله، بچه کوچیک داره، ماشینو واسه کاربری روزانه میخواد ولی دلش میخواد وقتی تنها میشینه پشت فرمون حس جوونی و مدرن بودن هم داشته باشه، آرکانا یه گزینه جدیه. نه فقط یه ماشین، بلکه یه جور بالانس بین خانواده و هیجان. حالا فقط باید دید قیمتش چطوره، و آیا ارزش داره یا نه، ولی از نظر طراحی و فضا، من راضیام.
سلام ، من کلا با رنو خیلی اوکی هستم ، قبلا کولئوس و تالیسمانش رو داشتن الان آرکانا رو خریدم یه لذت رانندگی خوبی داره، استهلاکش پایین تره
جدیدترین مطالب
جدیدترین ویدیو ها
سایر خودرو ها
تندر پلاس
رنو تالیسمان
رنو ساندرو استپ وی
رنو کپچر