تست و بررسی پراید تیونینگ شده؛ 185 اسب‌بخار در سینه پرایدی که پراید نیست

عشق به ماشین حد و مرز نمی‌شناسد و هیچ محدودیتی ندارد. فرقی نمی‌کند که شما یک خودروی مدرن داشته باشید یا خودرویی قدیمی و مدل پایین. تنها کافی است جزو آن دسته از افراد باشید که عشق به ماشین مانند خون در رگ‌هایشان جاری است. آن وقت است که با اعمال تغییرات گوناگون، خودروی خود را به یک خودروی افسانه‌ای تبدیل می‌کنید که از سواری با آن نهایت لذت را خواهید برد.

چندسالی است که علاقه‌مندان به خودروهای اسپرت و تیون شده با روی آوردن به سمت پراید، این خودروی پر حاشیه را تبدیل به یکی از گزینه‌های مناسب جهت ارتقای فنی و تیونینگ کرده‌اند. در این مقاله نیز قصد داریم به سراغ یکی از نمونه‌های خاص موجود در کشور برویم که علاوه‌بر تیونینگ سنگین موتور، از لحاظ طراحی ظاهری بدنه و کابین نیز دستخوش تغییرات فراوانی شده است. البته در همین ابتدای کار باید به این نکته اشاره کرد که خودروی مورد نظر جهت کاربری شهری و استفاده روزانه تیون نشده و به منظور شرکت کردن در مسابقات درگ، این تغییرات را به خود دیده است. زیرا اساساً اعمال این تغییرات نیازمند مهارت خاصی در رانندگی و همچنین داشتن دانش فنی است که در صورت نداشتن آن می‌تواند عواقب ناگواری را به همراه داشته باشد. از همین رو توصیه می‌شود که اگر شما هم به انجام چنین اموری علاقه‌مند هستید، ترجیحاً در ابتدا به بالا بردن سطح دانش فنی و مهارت رانندگی خود بپردازید، سپس به سراغ تیون کردن خود بروید.

مروری بر تاریخچه پراید

پراید برخلاف تصور عموم مردم که آن را خودرویی کره‌ای قلمداد می‌کنند، ریشه‌ای ژاپنی و آمریکایی دارد. در واقع همان مزدا 121 است که ابتدا در ژاپن تولید می‌شد و مدتی بعد با نام فورد فستیوا به بازار آمریکای شمالی راه پیدا کرد. در آن زمان، مقصد اصلی این خودروی ارزان ‌قیمت دانشجویی، بازار کشورهای آمریکای شمالی، استرالیا و ژاپن بود، اما سازمان امنیت بزرگراه‌های آمریکا با وجود استقبال زیاد از این خودرو، جلوی تولید آن را گرفت. فورد فستیوا یا همان مزدا 121 در سال 1986 لقب ناامن‌ترین خودروی آمریکا را از آن خود کرد. در سال 1987 میلادی، تولید این خودرو به کیا موتورز رسید و به این ترتیب کره جنوبی به بازار هدف جدید آن تبدیل شد. جالب است بدانید که در اوایل دهه 70 بزرگ‌ترین قرارداد خودرویی کیا با ایران بسته شد و پس از آن پراید راهی ایران شد.

تولید پراید از سال 1372 در شرکت خودروسازی سایپا آغاز شد که با این اقدام بسیاری از شرکت‌های قطعه‌سازی نیز فعالیت خود را دوچندان کردند. که از این روی می‌توان پراید را نقطه عطفی در صنعت خودرو و قطعه‌سازی دانست. اما از آنجایی که طی سال‌های گذشته این خودرو سهم عمده‌ای از آمار تلفات جاده‌ای را نیز به خود اختصاص داده است، به عنوان نا امن‌ترین خودروی تولید داخل نیز شناخته می‌شود.

ظاهری جذاب با کیت بدنه دست‌ساز

همان‌طور که پیش‌تر توضیح داده شد، این خودرو علاوه‌بر ارتقای فنی، دستخوش تغییرات ظاهری فراوانی شده است که از بارزترین آن‌ها نصب کیت بدنه دست‌ساز است. کیت پهن‌پیکر این خودرو در نهایت سادگی ظاهری با ابهت و جذاب را برای این هاچ‌بک کره‌ای به ارمغان آورده است. در نمای جلو شاهد در موتور سفارشی هستیم که علاوه‌بر طراحی هیدروگرافی شده، دارای هود ورودی هوا به‌منظور خنک‌کاری هرچه بهتر موتور است. در واقع این طرح باعث شده تا چهره اسپرت‌ و خشن‌تری را در نمای جلوی این خودرو شاهد باشیم.
در نمای جانبی نیز کیت بدنه دست‌سازی که دور گلگیرها را احاطه کرده تا رکاب امتداد یافته که به دلیل کم کردم فاصله خودرو تا زمین، اسپرت‌تر را به وجود اورده آست. همچنین رینگ‌های اسپرتی که از برند Compomotive هستند، تاثیر بسزایی در هرجه زیباتر نشان دادن این بخش از خودرو دارند. لازم به ذکر است که تهیه این رینگ‌ها برای مالک حدوداً هزینه‌ای 10 میلیون تومانی داشته است.

اما در نمای عقب این خودرو برخلاف سایر قسمت‌ها شاهد اعمال تغییر خاصی نیستیم و تنها چراغ‌های فابریک این خودرو جای خود را با نمونه اورجینال چراغ‌های فورد فستیوا عوض کرده‌اند. لازم به ذکر است که تغییر رنگ سپرهای این خودرو از حالت پلاستیکی به رنگ سفید موجب شده تا ظاهر کلی این خودرو کمی گیراتر از قبل شود. همچنین نوع اتصال کیت دست‌ساز به بدنه که به وسیله پیچ صورت گرفته است، ظاهری اسپرت و مسابقه‌ای را به این خودرو داده است. شایان ذکر است که هزینه طراحی و ساخت این کیت حدوداً 15 میلیون تومان برآورد شده است.

نگاهی به فضای کابین مهیج پراید تیون شده

اگر شما هم جزو آن دسته از افراد هستید که تصور می‌کنید فضای داخل کابین این خودرو پس از اعمال تغییرات صورت گرفته دارای امکانات رفاهی بیشتری شده و فضایی دل‌نشین‌تر به‌وجود آمده، باید بگوییم که کاملاً اشتباه است. زیرا بسیاری از قطعات کابین این خودرو به منظور سبک سازی جهت شرکت در مسابقات درگ، باز شده است. همانطور که در تصاویر مشخص است، صندلی بخش عقب خودرو حذف شده و صندلی‌های سرنشینان جلو نیز با نمونه ریسی تعویض شده است. لازم به ذکر است که صندلی‌های جدید این خودرو با برند OMP به‌صورت اورجینال و استاندارد تهیه شده که هزینه‌ای حدود 10 میلیون تومان را به همراه داشته است. از دیگر ویژگی‌های جذاب کابین می‌توان به آمپرهای سه‌گانه نصب شده روی داشبورد اشاره کرد که وظیفه به نمایش درآوردن دمای آب موتور، میزان فشار روغن موتور و دور موتور را برعهده دارند. گفتنی است هزینه تمام شده برای تهیه و نصب این آمپرها 2 میلیون تومان شده است.

غربیلک فرمان OMP به همراه توپی متحرک با قابلیت برداشت، از دیگر نکات جالب توجه در کابین این پراید است که قیمتی حدود 2 میلیون تومان دارد. همچنین سردنده OPM نیز از دیگر ادوات کابین بوده که ست کامل تریم داخلی این خودرو را تشکیل داده‌اند. طبق اعلام مالک، قیمت این سردنده نیز حدود یک میلیون تومان است.
حال و هوای کلی کابین این خودرو به گونه‌ای است که نوید یک رانندگی هیجان‌انگیز را به راننده و سرنشین جلو القا می‌کند. اما متاسفانه شاهد نصب رول‌کیج در اتاق این خودرو نیستیم که این موضوع باعث می‌شود ایمنی این خودرو به ویژه ایمنی سرنشینان تحت‌الشعاع قرار بگیرد. زیرا یکی از اصلی‌ترین موارد در تقویت و تیونینگ خودرو، ارتقای ایمنی به‌صورت همزمان با ارتقای فنی است.

قلبی پرتوان در سینه کوچک پراید

یکی از رایج‌ترین موتورهایی که برای تیونینگ پراید مورد استفاده قرار می‌گیرد، موتور BP بوده که به دلیل ساختار مستحکم و کیفیت بالای آلیاژ آن، قابلیت‌های بسیار زیادی برای اعمال تغییرات جانبی دارد. این موتور به‌صورت استاندارد دارای چهار سیلندر با حجم 1800 سی‌سی است که توانایی تولید نیرویی معادل 129 اسب‌بخار و 165 نیوتون متر گشتاور را در 4000 دور در دقیقه دارد. خودروی موردنظر در این مقاله نیز از یک موتور BP بهره گرفته است که به دلیل تغییرات صورت گرفته در بخش سرسیلندر، سیلندرها و قطر پیستون‌ها، شاهد افزایش حجم موتور به 2167 سی‌سی هستیم. به همین خاطر توان خروجی این موتور به عدد قابل توجه 185 اسب‌بخار رسیده است. لازم به ذکر است که این عدد پس از انجام آزمایش‌های متفاوت بر روی داینومتر بدست آمده است. همچنین طبق نتایج آنالیزها، می‌توان انتظار داشت که توان خروجی این موتور به 200 اسب‌بخار نیز افزایش یابد. لازم به ذکر است که نسبت تراکم در این خودرو 1 به 13.5 است.

علاوه‌بر این‌ها هدرز تمام استیل سفارشی مورد استفاده در این خودرو نیز باعث شده تا علاوه‌بر بالا رفتن پرفورمنس موتور، صدایی جذاب و هیجان‌انگیز از موتور به گوش برسد. از دیگر تغییرات فنی این خودرو می‌توان به گیربکس دست‌چین و دیسک و صفحه سفارشی سازی شده اشاره کرد که وظیفه انتقال نیروی تولید شده موتور را به چرخ‌های جلو برعهده دارد. واتر پمپ برقی و فیلتر هوای تراتل 50 کاستوم از دیگر لوازم مصرفی در موتور این خودرو است. همچنین به منظور بالا بردن ضریب ایمنی و کنترل بهتر خودرو، سیستم ترمز در این خودرو مورد بازنگری قرار گرفته است که به همین منظور از بوستر ترمز نیسان در آن استفاده شده است. زیرا این میزان نیروی تولید شده توسط موتور نیازمند سیستم ترمز بسیار قوی است که توانایی کنترل خودرو را در سرعت‌های بالا داشته باشد.

تجربه رانندگی با پراید 185 اسبی

اما هیجان‌انگیزترین بخش ماجرا زمانی است که پشت فرمان این خودرو می‌نشینید و قصد روشن کردن پیشرانه را دارید. به دلیل تغییر در سیستم برقی این خودرو، در ابتدا باید محفظه قرمز رنگ کلید وصل کردن برق کلی خودرو را بالا زده و کلید را در حالت ON قرار دهید، سپس با فشار دادن دکمه استارت که در قسمت میانی کنسول مرکزی تعبیه شده است، پیشرانه توانمند آن را استارت بزنید.
با روشن شدن پیشرانه و قرار دادن دنده در حالت یک اقدام به شروع حرکت می‌کنیم که ناگهان با هرزگردی شدید و شنیده شدن صدای جیغ لاستیک‌ها بر روی آسفالت مواجه می‌شویم. ناخودآگاه پا را از روی پدال گاز برداشته و کلاچ را تا انتها فشار می‌دهیم تا از بروز دوباره این اتفاق جلوگیری کنیم، زیرا محلی که از آن شروع به حرکت کردیم مسکونی بوده و این کار موجب آزردگی خاطر اهالی و ساکنین می‌شد.
به هر حال به آرامی شروع به حرکت کردیم و با گذشتن از چندین خیابان راهی اتوبان شدیم. گفتنی است که به دلیل استفاده از سیستم تعلیق ویژه در این خودرو، سواری بسیار خشکی را تجربه کردیم که البته دور از انتظار هم نیست، زیرا این خودرو به منظور رانندگی در شهر توسعه نیافته است. بگذریم، با تغییر دنده از 3 به 2 ناگهان صدای مهیبی از پیشرانه بلند شده و شتاب قابل توجهی را احساس کردیم که این امر به صورت همزمان با فرو رفتن درون صندلی‌های اسپرت صورت گرفت. پس از گذشت مسافتی نسبتا کوتاه آمپر سرعت‌سنج خودرو عددی فراتر از 140 کیلومتر را نشان می‌داد که به دلیل حجم خودروهای موجود در اتوبان، ناگزیر مجبور به کم کردن سرعت بودیم. کشش و توان خودرو به گونه‌ای است که دائماً شما را به فشار دادن پدال گاز و شتاب گرفتن ترغیب می‌کند. همچنین کنترل کردن خودرو نیازمند مهارت خاصی است که ممکن است درصورت عدم توانایی و مهارت، حوادث ناگواری رقم بخورد.

همان‌طور که گفته شد سیستم ترمز در این خودرو نیز دستخوش تغییراتی شده و به اصطلاح تقویت شده است، اما به دلیل اینکه ترمز پراید در قسمت عقب به صورت کاسه‌ای بوده و تنها چرخ‌های جلو از ترمز دیسکی بهره می‌گیرند، نباید توقع ترمزگیری قوی را از آن داشته باشید. اما با این حال باتوجه به توان موتور و وزن کم خودرو، می‌توان گفت که عمل ترمزگیری نیز قابل قبول است.
در پایان باید گفت که تجربه رانندگی با یک خودروی تیون شده بسیار هیجان‌انگیز و مهیج بوده که میزان آدرنالین خون را به سرعت بالا می‌برد. اما بار دیگر باید به این موضوع اشاره کرد که داشتن یک خودروی تیون شده نیازمند دارا بودن دانش فنی و مهارت بالا در رانندگی دارد، در غیر این‌صورت ممکن است عواقب خطرناکی را به همراه داشته باشد. لازم به ذکر است که هزینه کلی جمع کردن این خودرو حدود 150 میلیون تومان شده است که با توجه به زمان اجرای پروژه که پیش از آغاز گرانی‌ها بوده، عدد بسیار قابل توجهی است. همچنین اجرای آن نیز حدوداً یک سال زمان برده است.
در انتها از آقایان حسین تیموری و ماهان تیموری جهت همکاری و در اختیار قرار دادن خودروی خود به منظور تست و بررسی تیم خودروبانک کمال تشکر و قدردانی را داریم.